$1.00 \, g$ દળનું વરસાદનું ટીપું $1 \, km$ ની ઊંચાઈએથી પડે છે અને $50 \, m s^{-1}$ ની ઝડપે જમીન સાથે અથડાય છે. ગણતરી કરો:
$(a)$ ટીપાના $PE$ માં થતો ઘટાડો
$(b)$ ટીપાના $KE$ માં થતો વધારો
$(c)$ શું $KE$ માં થતો વધારો એ $PE$ માં થતા ઘટાડા જેટલો છે? જો નહીં,તો શા માટે?
$g = 10 \, m s^{-2}$ લો.

(C) આપેલ છે:
દળ $m = 1.00 \, g = 1.00 \times 10^{-3} \, kg$
ઊંચાઈ $h = 1 \, km = 1000 \, m = 10^3 \, m$
અંતિમ વેગ $v = 50 \, m s^{-1}$
ગુરુત્વપ્રવેગ $g = 10 \, m s^{-2}$
$(a)$ $PE$ માં ઘટાડો $= mgh = (1.00 \times 10^{-3} \, kg) \times (10 \, m s^{-2}) \times (10^3 \, m) = 10 \, J$.
$(b)$ $KE$ માં વધારો $= \frac{1}{2}mv^2 = \frac{1}{2} \times (1.00 \times 10^{-3} \, kg) \times (50 \, m s^{-1})^2 = 0.5 \times 10^{-3} \times 2500 = 1.25 \, J$.
$(c)$ ના,$KE$ માં થતો વધારો એ $PE$ માં થતા ઘટાડા જેટલો નથી. આનું કારણ એ છે કે વરસાદનું ટીપું જ્યારે નીચે પડે છે ત્યારે તે હવાના અવરોધક બળ (શ્યાનતા) નો અનુભવ કરે છે. સ્થિતિ ઊર્જાનો મોટો ભાગ આ હવાના અવરોધ સામે કાર્ય કરવાને કારણે ઉષ્મા સ્વરૂપે વ્યય પામે છે.