$p$ દબાણ ધરાવતા એક આદર્શ વાયુનું એડિબેટિક (નિરુદ્ધોષ્મ) સંકોચન કરવામાં આવે છે જેથી તેની ઘનતા પ્રારંભિક ઘનતા કરતાં બમણી થાય છે. જો $\gamma = \frac{c_p}{c_v} = \frac{7}{5}$ હોય,તો વાયુનું અંતિમ દબાણ કેટલું હશે?

$N.T.P.$ પર એક મોલ દ્વિ-પરમાણ્વીય વાયુને તેના કદના અડધા ભાગ સુધી એડિબેટિકલી (સમઉષ્મીય રીતે) સંકોચવામાં આવે છે. જો $\gamma = 1.41$ હોય,તો વાયુ પર થયેલ કાર્ય આશરે ....... $J$ હશે.

એક મોનોએટોમિક આદર્શ વાયુ,જે શરૂઆતમાં $T_1$ તાપમાને છે,તેને ઘર્ષણરહિત પિસ્ટન ધરાવતા સિલિન્ડરમાં રાખવામાં આવ્યો છે. પિસ્ટનને અચાનક મુક્ત કરીને વાયુનું તાપમાન $T_2$ સુધી એડિબેટિકલી (સમઉષ્મીય રીતે) વિસ્તરણ કરવામાં આવે છે. જો $L_1$ અને $L_2$ એ વિસ્તરણ પહેલાં અને પછી વાયુના સ્તંભની લંબાઈ હોય,તો $T_1/T_2$ નું મૂલ્ય શું થાય?

એક એડિબેટિક વિસ્તરણમાં, એક મોલ આદર્શ મોનોએટોમિક વાયુ $(\gamma = 5/3)$ નું તાપમાન $60 \text{ K}$ થી ઘટીને $50 \text{ K}$ થાય છે. આ પ્રક્રિયામાં વાયુ દ્વારા થયેલ કાર્ય કેટલું હશે ($\text{ J}$ માં)? (સાર્વત્રિક વાયુ અચળાંક $R = 8.3 \text{ J mol}^{-1} \text{ K}^{-1}$ લો)

એક આદર્શ વાયુનો નમૂનો સિલિન્ડરમાં રાખવામાં આવ્યો છે. વાયુનું કદ અચાનક ઘટાડવામાં આવે છે. એક વિદ્યાર્થી વાયુના દબાણમાં થતા ફેરફારને સમજાવવા માટે નીચેના વિધાનો કરે છે:
$I.$ વાયુના પરમાણુઓની સરેરાશ ગતિઊર્જા વધે છે.
$II.$ વાયુના પરમાણુઓ સિલિન્ડરની દીવાલો સાથે વધુ વાર અથડાય છે.
$III.$ વાયુનું તાપમાન બદલાતું નથી.
આમાંથી કયા વિધાનો સાચા છે?

વાયુના એડિબેટિક (નિરુદ્ધોષ્મ) વિસ્તરણમાં પ્રારંભિક અને અંતિમ તાપમાન અનુક્રમે $T_1$ અને $T_2$ છે. તો વાયુની આંતરિક ઉર્જામાં થતો ફેરફાર કેટલો હશે?
$[R = \text{વાયુ અચળાંક}, \gamma = \text{એડિબેટિક ગુણોત્તર}]$