ઓક્સિજન પરમાણુમાંથી ઓક્સાઇડ આયન,$O^{2-}_{(g)}$ ની રચના માટે નીચે દર્શાવ્યા મુજબ પ્રથમ ઉષ્માક્ષેપક અને ત્યારબાદ ઉષ્માશોષક તબક્કાની જરૂર પડે છે:
$O_{(g)} + e^- \to O^{-}_{(g)} ; \Delta_f H^o = -141 \ kJ \ mol^{-1}$
$O^{-}_{(g)} + e^- \to O^{2-}_{(g)} ; \Delta_f H^o = +780 \ kJ \ mol^{-1}$
આમ,વાયુ અવસ્થામાં $O^{2-}$ બનવાની પ્રક્રિયા પ્રતિકૂળ છે,ભલે $O^{2-}$ એ નિયોન સાથે આઇસોઇલેક્ટ્રોનિક હોય. આનું કારણ એ છે કે,

• A
  $O^{-}$ આયનનું કદ ઓક્સિજન પરમાણુ કરતા પ્રમાણમાં નાનું હોય છે
• B
  ઓક્સિજન વધુ વિદ્યુતઋણ છે
• C
  ઓક્સિજનમાં ઇલેક્ટ્રોન ઉમેરવાથી આયનનું કદ મોટું થાય છે
• D
  ઇલેક્ટ્રોન વચ્ચેનું અપાકર્ષણ એ ઉમદા વાયુ જેવી રચના પ્રાપ્ત કરવાથી મળતી સ્થિરતા કરતા વધારે હોય છે.